28 Kasım 2012 Çarşamba

Karafatma

>Dün gece yine ölümle burun buruna geldim.
 Kendime bir zarar geleceginden degil ama karim Cemile ne yapar sonra.
> Biz aksam yemegimizi genelde saat 11-12 gibi yerdik, ama ev sahiplerimizin
> misafiri geldiginden geç vakitlere kadar oturup yatmadilar.
> Neyse ki konuklarin gitmesiyle birlikte uykuya daldilar. Bir süre
> ortaligin sakinlesmesini bekleyip, yiyecek toplamaya basladim.
> Bugün misafirler geldigi için menü çok zengindi. Pasta ve börek 
> kirintilarina
> bayiliriz. Her neyse ben nevaleyi toplarken birden mutfagin isigi yandi
> ve "Aaaaaa! Karafatma" diye bir ses duydum.
> Salak adam, ben bir erkegim Fatma da nereden çikti. Benim adim Ismail. Böyle
> seyler delikanliyi bozar. Hadi beni karimla karistirdin diyelim. Sen ne 
> kadar
> korkak bir adamsin. Benim kaç katim büyüklügünde olmana ragmen bu bagiris da 
> ne böyle?
> O korkunç sesin kesilmesiyle birlikte, sanki ben ona bir şey yapmisim gibi 
> beni
> kovalamaya basladi. Inanin o kadar da dikkat ediyorum, tabak, çanak, bardak
> üzerinde dolasmamaya çünkü bu dingilin karisi çok titiz. Bazen diyorum ki bu
> giciklarin misafiri geldiginde git ortalarda dolas böylelikle utanilacak 
> duruma
> düssünler. Ama yapamiyorum iste. Ne olursa olsun, ekmek yedigin tekneye kötü
> gözle bakmamak gerekir.
> Ben eve geldigim ilk yillari hatirliyorum da ne güzeldi o günler. Rahmetli
> kayinbabam ve kayinvalidem beni evlerine kabul etmislerdi. O zamanlar 
> rahattik,
> çünkü ev sahibimiz Riza amca kördü. Bu sebeple evin her yerinde serbestçe
> dolasabiliyorduk. Hatta Riza amcayla ayni sofrada yemek yedigimiz günlerde
> oldu. Gerçi bizleri görebilseydi nasil davranirdi bilmem ama o hep 
> yüregimizde yasayacak.
> Riza amcanin durumu pek iyi sayilmazdi, memur emeklisiydi. Bu evde rahmetli 
> karisininmis, bu yüzden yiyecek konusunda bukadar fazla seçenegimiz yoktu.
> Ama daha mutlu ve huzurluyduk. Riza amca bir gün görünmez kazaya kurban 
> gitti. Gerçi onun için bütün kazalar görünmezdi.
> Riza amcanin topraga verildigi gün biz de oradaydik. Karsi komsusu Osman 
> Zeki bey bize geldiginde ceketini asmisti. Biz de bunu firsat bilip ceketin 
> cebine girdik. Ardindan Osman Zeki beyle birlikte mezarliga dogru yola 
> koyulduk. Riza amcanin üç tane oglu vardi ama bugüne kadar sadece nüfusta 
> gözüküyorlardi. Hayirsizlar daha ilk günden evi satisa çikardilar. Evi su 
> anda oturan adam ve karisi satin aldi. Eve ayak basmalariyla kayinbabam ve 
> kayinvalidemi öldürmeleri bir oldu. Adam sonra igrenerek cansiz bedenleri 
> kagida sararak çöpe atti. Sanki kendisi çok temizmis gibi. Halbuki 
> tuvaletten çiktiktan sonra ellerini yikamadigina defalarca sahit oldum. 
> Simdilerde kendine üzerinde rahmetli kayinvalidemin resmi olan bir ilaç 
> almis, durmadan üzerimize sikip duruyor. Kayinvalidem Sultan hanim 
> gençliginde fotomodel oldugu için bu tür ilaçlarin üzerinde resmi bulunuyor. 
> Hatta bir iki reklam filminde de oynamisti. Ama evlenince mecburen birakti. 
> Çünkü kayinbabam tam bir Osmanli erkegiydi. Bugüne kadar rahmetli Riza 
> amcanin anisina bu evde oturduk, artik daha fazla dayanacak halimiz kalmadi. 
> Ese dosta haber saldik. Kendimize göre bir ev bulurbulmaz tasinacagiz 
> buradan. Belki de sizin evinize yerlesiriz hayat bu belli mi olur?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder